کودکی در من آهنگ امیدواری می نوازد
یه رفیق دارم تقرببا 3 ساله همو می شناسیم.. خیلی مامان خوبیه، من همیشه شرایطش درک کردم دیر به دیر آنلاین می شد و.. واسه روز مادر براش ویس گرفتم و تبریک گفتم با کلی ذوققق.. الان متوجه شدم آنلاین شده ولی هیچ واکنشی نداشت.. هیچی ها... به همون اندازه که وقت بذاری برات وقت می ذارم! انرژی بدی انرژی بهت میدم! ولی توقع اینکه یه نفر مدام از قلک وجودی خودش برات خرج کنه و تو واریز نکنی به اون قلک اشتباس🖐️ از رفاقت چند سالمون خجالت کشیدم وگرنه بلاک و تمام. فقط گذاشتم اون گوشه ذهنم ته انباری... فعلا اینو بذارم اینجا مدام جلو چشمم باشه تا آدم های این شکلی رو دور کنم از خودم :)
نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم آذر ۱۴۰۴ساعت
21:31 توسط لونا 🌙| |
| Design By : Pichak |
