کودکی در من آهنگ امیدواری می نوازد
چند سال پیش حال روحی خیلی خوبی داشتم خیلی خوبها اصلا قابل گفتن نیست اون حس سبکی و نشاط روحی اینقدر که دختر خالم اینا می پرسیدن چیزی می زنی به چشمت؟! من با تعجب میگفتم نه چطور مگه؟ میگفتن به برق خاصی داره که قدیم نداشت! اون زمان ندای درون قلبیم اینقدر قوی بود که راحت توی کوچکترین تصمیم ها راهو نشونم میداد باورکرده بودم وقتی میگفت نه انجام نده اما بعدش اگه انجام میداد تازه میفهمیدم چرا میگفت نه خیلی بهش اعتماد کردم. خلاصه طی یه اتفاقی اون صدا قطع شد😭 بگذریم داغش موند رو دلم ولی الانم اون ندای درونی رگه های از صدای گاهی مفهموم گاهی نامفهوم بهم میگه. به تازگی یه چیز هایی میگفت.. کاملا درک میکردم حس ها آشنا بود رنگ و بوی آشنایی داشت.. الانم اون مسئله رو بیشتر پیگیر شدم دیدم بله حس جان، درست میگفت وقتی کنجکاو بشم باید تا اخر همه چیز رو در بیارم 😂 گاهی از این حس خودم می ترسم گاهی هم بخاطر این حس قضاوت شدم. خلاصه که از یه دختر کنجکاو اونم با ندای درونی هیچ چیز پنهان نمی مونه 😂
برچسبها: روزمرگی
| Design By : Pichak |
